alabok

lilipas din lahat
sa dulo ay wala ring saysay
lahat ng hawak mo ay walang silbi
sa isang iglap ay wala na

bulag sa kamunduhan
manhid sa poot
nasayang na oras
sa huli ay wala nang pagsisisi

pilit limutin ang lahat
nasadlak na sa kabulukan
wala nang iintayin
lunod na sa alaala

ako ay abo na lamang
ng kahapong nasunog na
inanod ng luha
sa putik tayo ay magkakasama

gunita

matagal kong pinagmasdan ang usok ng aking sigarilyo
di ko na maalala kung ilang beses na ako bumuga
o humithit sa maliit na upos na aking tangan
di ko na din makita ang titis
na kanina lamang ay nasa dulo lamang nito

dati ay parang nasusuka ako
sa bawat hagod ng usok sa aking lalamunan
halos di ako makaubos ng isa
ngunit tuloy pa din ako kahit patago

ngyon ay parang kulang ang isang piraso
hinahabol ko ang init sa aking dibdib
ang hilo sa aking utak
ang nikotin sa aking katawan

noon ay isang kaha ay halos isang linggo ko ubusin
pilit tinitipid
halos 2 sa isang araw
ngunit ngayon ay halos maubos ang isang kaha
sa loob lamang ng kalahating araw

d pa din nagbago ang amoy
d pa din nagbago ang usok
da pa din nagbago ang lasa
pero maluwag na sa lalamunan
mabango na sa pangamoy
matamis na sa panglasa

ngayon kumawala na sa labi ko ko
sa baga ko
ang huling usok
ang gandang tingnan
kaninay makapal na usok
ngayon ay pinong nililipad na ng hangin

sindi uli ako ng isa